बाढीले खोसेको खुसी र परदेशले छेकेको आँसु ,पीडामै बित्दैछ यसपालिको दसैँ
बबिता थापा सन्ध्या
कसैको परदेशमा आँसु, कसैको घरमा विपत्ति—कहाँ छ यसपालिको दसैँको खुसी? 
यसपालिको चाडपर्व: परदेशमा आफन्त, गाउँमा बाढीपहिरोको पीडा र मनभरि हजारौँ वेदना! चाडपर्व भन्नासाथ मनमा आउने पहिलो तस्बिर भनेकै आफ्ना मान्छे, परिवारको न्यानो साथ, घरआँगनको रमाइलो, आमाबुबाको मुस्कान, दाजुभाइ–दिदीबहिनीको भेटघाट अनि वर्षौँदेखि साँचेर राखिएका खुसीहरू हुन्। दशैँ केवल टीका र जमरा लगाउने पर्व होइन, यो त टाढिएका मनहरू नजिकिने, बिछोडिएका आफन्तहरू भेटिने, दुःख बिर्सिएर केही पल भए पनि खुसी साटासाट गर्ने हाम्रो मौलिक संस्कृति हो। तर यसपालिको चाडपर्व धेरैका लागि खुसीभन्दा बढी पीडा, उत्साहभन्दा बढी चिन्ता र रमाइलोभन्दा बढी सम्झनाको भारी बनेको छ।
एकातिर रोजगारी, अध्ययन र परिवारको भविष्य बनाउन आफ्नो जन्मभूमि छाडेर परदेशिएका आफन्तहरू छन्। अर्कोतिर गाउँघरमा बाढीपहिरोले दिएको पीडा, क्षति र त्रास छ। परदेशमा बसेका नेपालीहरूको मन यतिबेला आफ्नै गाउँ, घर, परिवार र मातृभूमिको सम्झनाले भारी भएको होला। दसैँमा घर फर्किएर आमाबुबाको हातबाट टीका लगाउने, दाजुभाइसँग अँगालो हाल्ने, दिदीबहिनीसँग मनका कुरा साट्ने अनि आफ्नै घरको आँगनमा बसेर मिठोमसिनो खाने सपना देख्नेहरूका लागि परिस्थितिले खुसीको बाटो छेकेको छ। कसैका लागि हवाई टिकट काटेर पनि घर आउन नपाउने बाध्यता होला, कसैका लागि बिदा नमिल्ने विवशता होला, त कसैका लागि बाढीपहिरोले अवरुद्ध बनाएको बाटो र बिग्रिएको परिस्थितिले यात्रा कठिन बनाएको होला। परदेशमा पसिना बगाउने नेपालीहरूको शरीर जहाँ भए पनि मन भने आफ्नै गाउँको बाटो, घरको आँगन र परिवारको काखमै हुन्छ। चाडपर्वका बेला अरूले परिवारसँग रमाइरहेको तस्बिर सामाजिक सञ्जालमा देख्दा उनीहरूको मनमा कति कुरा खेल्छन् होला! भिडियो कलमा आमाको अनुहार हेरेर, बुबाको आवाज सुनेर र छोराछोरीको मुस्कान देखेर मन बुझाउनुपर्ने बाध्यता कति पीडादायी हुन्छ होला! परदेशमा पसिना बगाउनेहरूको पीडा पैसाले नाप्न सकिँदैन, अनि परिवारबाट टाढा बसेर मन बुझाउनुपर्ने बाध्यता शब्दले मात्र व्यक्त गर्न सकिँदैन। यता गाउँघरमा चाडपर्वको तयारी गरिरहेका परिवारहरू पनि यसपालि पहिलेझैँ ढुक्क भएर रमाउन सकेका छैनन्। कतै बाढीले घरखेतमा क्षति पुर्याएको छ, कतै पहिरोले बाटो अवरुद्ध बनाएको छ, कतै परिवारका सदस्यहरू सुरक्षित छन् कि छैनन् भन्ने चिन्ताले मन अशान्त बनाएको छ।
कतै घरको छानो छ तर मनमा खुसी छैन, कतै चाडपर्व मनाउने चाहना छ तर परिस्थितिले साथ दिएको छैन। प्राकृतिक विपत्तिले केवल भौतिक संरचना मात्र बिगार्दैन, यसले मानिसका सपना, योजना र मनको शान्तिमा समेत गहिरो असर पार्छ। जुन आँगनमा दसैँ आउनुअघि नै सरसफाइ हुन्थ्यो, जुन घरमा नयाँ लुगा र मिठामिठा परिकारको चर्चा हुन्थ्यो, जुन बाटोमा परदेशिएका आफन्तको आगमन पर्खेर आँखा बिछ्याइन्थ्यो, त्यही आँगन र बाटोमा यसपालि चिन्ता र अनिश्चितताले ठाउँ लिएको छ। कसैको घरमा परिवारका सदस्यहरू टाढा भएकाले खल्लोपन छ, कसैको घरमा विपत्तिको पीडाले मौनता छ, त कसैको मनमा आफू सुरक्षित भए पनि अरूको दुःख देखेर चाडपर्व मनाउन नसक्ने अवस्था छ। चाडपर्वको वास्तविक अर्थ के हो त? महँगा लुगा लगाउनु, मीठो खाना खानु र सामाजिक सञ्जालमा खुसीका तस्बिर राख्नु मात्र चाडपर्व होइन। अरूको दुःख बुझ्नु, पीडामा परेकालाई साथ दिनु, समस्यामा परेकाको हात समात्नु र निराश मनमा आशाको दियो बाल्नु पनि चाडपर्वकै सुन्दर पक्ष हो। आज हामीले आफ्नै खुसी मात्र खोज्ने होइन, विपत्तिमा परेका परिवारहरूको पीडालाई पनि महसुस गर्नुपर्छ। परदेशमा बसेर घर सम्झिरहेका आफन्तलाई माया र हौसला दिनुपर्छ। गाउँमा समस्यामा परेका छिमेकीलाई सकेको सहयोग गर्नुपर्छ। किनकि संकटको समयमा देखाइएको साथ नै सम्बन्धको वास्तविक परीक्षा हो। हामीले सम्झनुपर्छ, बाढीपहिरोले बाटो बन्द गर्न सक्छ, घरमा क्षति पुर्याउन सक्छ र हाम्रो योजनालाई केही समयका लागि रोक्न सक्छ; तर आपसी सद्भाव, मानवीयता र एकताको भावना कमजोर हुनु हुँदैन। विपत्तिको सामना गरिरहेका परिवारलाई राहत, सुरक्षित बसोबास, उपचार र आवश्यक सहयोग उपलब्ध गराउन सम्बन्धित निकाय, स्थानीय सरकार, सामाजिक संस्था र हामी सबैले आफ्नो जिम्मेवारी पूरा गर्नुपर्छ। सामाजिक सञ्जालमा सहानुभूति व्यक्त गर्नु राम्रो हो, तर सम्भव भएसम्म वास्तविक सहयोग र सही सूचनाको आदानप्रदान गर्नु अझ महत्त्वपूर्ण छ। परदेशमा रहेका आफन्तहरूलाई पनि यही भन्न मन लाग्छ—तपाईंहरू जहाँ भए पनि आफ्नो सुरक्षा र स्वास्थ्यको ख्याल गर्नुहोस्। घर फर्किन नपाएकोमा मन भारी नबनाउनुहोस्। परिवारले तपाईंहरूको माया, मेहनत र बाध्यता बुझेको हुन्छ। चाडपर्वको खुसी भेटघाटमा मात्र सीमित हुँदैन; एकअर्काको अवस्थालाई बुझ्नु, टाढाबाटै भए पनि माया बाँड्नु र कठिन समयमा हौसला दिनु पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण हुन्छ। परिस्थिति सहज भएपछि फेरि भेटौँला, सँगै बसौँला र छुटेका खुसीहरू साटौँला। आमाबुबाका लागि पनि यो समय सजिलो छैन। वर्षभरि छोराछोरी घर आउने दिन गनेर बसेका आँखाहरूले यसपालि बाटो हेर्दाहेर्दै चाडपर्व बिताउनुपर्ने हुन सक्छ। तर आमाबुबाको आशीर्वाद दूरीले रोकिँदैन, सन्तानप्रतिको माया सीमाले छेकिँदैन र परिवारबीचको सम्बन्ध कुनै एउटा पर्वमा मात्र निर्भर हुँदैन।
आज भेट हुन नसके पनि भोलि भेट्ने आशा जीवित राखौँ। आज खुसी अधुरो भए पनि भोलिका दिनमा खुसी फर्काउने विश्वास कायम राखौँ। हामी नेपालीहरूको शक्ति नै दुःखमा एकअर्काको साथ बन्नु हो। भूकम्प होस्, बाढीपहिरो होस् वा जीवनमा आइपर्ने अन्य कठिन परिस्थिति—हामीले एकअर्काको हात समातेर अघि बढ्नुपर्छ। कसैको पीडालाई सामान्य नठानौँ, कसैको बाध्यतालाई कमजोरी नसम्झौँ र कसैको आँसुलाई बेवास्ता नगरौँ। किनकि आज अरूको घरमा परेको दुःख भोलि हाम्रो घरमा पनि आइपर्न सक्छ। मानवीयता भनेकै अरूको दुःखलाई आफ्नै दुःख सम्झेर सक्दो साथ दिनु हो। यसपालिको दसैँले हामीलाई एउटा गहिरो सन्देश दिएको छ—जीवनमा धनसम्पत्ति, नयाँ लुगा र भव्य उत्सवभन्दा ठूलो कुरा परिवारको सुरक्षा, आफ्
रैनादेवी छहराको सुन्दरेढुङ्गा–जुठापौवा–सालझण्डी सडकखण्डको निर्माण तथा स्तरोन्नति कार्य तीव्र
भुवन रायमाझी पाल्पाको रैनादेवी छहरा गाउँपालिकाअन्तर्गत पर्ने सुन्दरेढुङ्गा–जुठापौवा–सालझण्डी सडकखण्डको निर्माण तथा स्तरोन्नति कार्य
रिब्दीकोटमा नैतिक शिक्षासम्बन्धी अन्तरक्रिया कार्यक्रम सम्पन्न
भुवन रायमाझी पाल्पाको रिब्दीकोट गाउँपालिकामा स्थानीय तह, शिक्षक तथा विद्यार्थीबीच नैतिक शिक्षासम्बन्धी अन्तरक्रिया कार्यक्रम सम्पन्न भएको
रैनादेवी छहराको महिपोखरास्थित सुपादेउराली मन्दिरमा देवीको मूर्ति प्राणप्रतिष्ठा गरियो
भुवन रायमाझी पाल्पाको रैनादेवी छहरा गाउँपालिका–४, महिपोखरामा निर्माण गरिएको सुपादेउराली मन्दिरमा आज नवदुर्गाको पहिलो दिन अर्थात्
प्रतिकृया दिनुहोस